انواع رنگ روغنی

رنگ روغنی

رنگ‌های روغنی – رنگ روغنی ساختمانی

برای تولید رنگ روغنی ، رنگ دانه را در یک روغن خشک شونده که استر گلیسیرین با اسیدهای چرب نظیر اسیدهای اولیک و یا لینولنیک می باشد حل می کنند. این روغن‌‌ها در هوا اکسیده شده و به ترکیبات سیر شده تبدیل می شوند و لایه‌ای سخت مقاوم و محافظ تشکیل می دهند که از نفوذ آب در رنگ دانه جلوگیری می کنند.

رقیق کننده

برای رقیق کردن و سهولت کاربرد رنگ به کار می رود و معمولا یک حلال هیدرو کربنی نظیر ترپنتین است که به روغن تربانتین شهرت دارد.

خشک کننده

یکی از اجزای رنگ‌های روغنی است که در حقیقت نقش کاتالیزور در تسریع اکسیداسیون و خشک شدن رنگ ها را دارد و معمولا مخلوطی از اکسید های سرب ، منگنز و کبالت در ( روغن بزرک ) بصورت استر مصرف می شود. رنگ روغنی تركیبی است از پودر رنگ، حلال، روغن جلا، اسكاتیف، مواد انعطاف دهنده و غیره است كه به نوع پودر رنگ دارای رنگهای متفاوتی است.

رنگ روغنی به دو دسته مات و براق تقسیم می شود ،از این رنگ برای مصارفی كه در معرض رطوبت قرار می گیرند مانند: در و پنجره های ساختمان ، كابینت آشپز خانه و كلاً اشیای قابل شستشو استفاده می شود.

مزیت مهم رنگهای روغنی نسبت به سایر پوشش ها به دلیل میکروب کشی و ضد عفونی کننده ساختمان می باشد و برای همین هم با وجود این همه رقابت بین کارخانه های رنگ و سایر پوشش ها این کارخانه های رنگ هستند که در طول سالها به تولید رنگ مشغولند.

رنگهای پوششی (رنگ روغنی) تركیبی از رنگدانه‌ها، رنگدانه یارها، حلال، روغن اسكاتیف، روغن برزك و … می‌باشد رنگهای روغنی به وسیله تینر روغنی رقیق می‌شوند و رنگها هوا خشك هستند این رنگها در دو نوع مات و براق به بازار عرضه می‌شوند و قابل استفاده با قلم مو، پیستوله و غلطك می‌باشند رنگهای روغنی حدود 12 ساعت زمان لازم دارند تا به طور نهایی خشك شوند و برای خشك شدن سطحی در حدود 4 تا 6 ساعت زمان لازم است.

البته دمای هوا تاثیر زیادی دارد. رنگهای روغنی در قوطی‌های 2/1 و 4/1 و 1/4 و20 لیتر به بازار عرضه می‌شوند. (توضیح اینكه رنگ در بازار به صورت عامیانه به كیلو سنجیده می‌شود ولی واحد حجمی آن به لیتر می‌باشد)

در گذشته برای مات كردن رنگهای روغنی براق، مقداری مل الك شده داخل آن ریخته و آن را خوب مخلوط می‌كردند كه اینكار علاوه بر زبری رنگ باعث گرانروی آن می‌شد، كه برای از بین بردن زبری و گرانروی آن مقداری تینر روغنی و روغن الیف به آن اضافه می كردند

رنگهای روغنی براق از استحكام و بهداشت بیشتری نسبت به رنگهای روغنی مات دارد. امروزه برای رنگ آمیزی مصنوعات چوبی كمتر از رنگ روغن استفاده می‌شود زیرا این رنگها مدت زیادی را برای خشك شدن نیاز دارند. این رنگها قابل استفاده با قلم مو، پارچه بدون پرز، پیستوله و غلطك می‌باشد.

در صورت نبودن تینر روغنی از بنزین و نفت به عنوان رقیق كننده می‌توان استفاده نمود.

البته در سالهای اخیر با ورود مواد اولیه کارخانجات رنگ سازی از کشور چین (اکثرا) به جای آلمان بالطبع نمی توان توقع کیفیت 30 سال کارکرد که بعضی از کارفرمایان مسن توقع دارند را داشت ولی در عین حال تقریبا تمامی کارخانجات رنگ سازی ایران تولیدات با کیفیت استاندارد دارند وبه نظر میرسد استاندارد رنگ های روغنی اجباری شده باشد.

نکته دیگری که در مورد رنگ های روغنی وطنی میتوان گفت : قیمت های نزدیک به هم و کیفیت های بسیار مشابه برند های مختلف رنگ در ایران است و تفاوت قیمت دو برند قدیمی ومعروف و جدید و بی نام و نشان حداکثر به 1500 تومان بالغ می شود و من بارها این سوال را از کارفرمایان شنیده ام که رنگ مصرفی شما چه مارکی است و گاهی برند و مارک خاصی که شاید یکی از آشنایان معرفی کرده را از آب گذشته می دادنند و بقیه مارکها را تقلبی می دانند و شاید حدس میزنند که مثلا اگر نقاششان به جای رنگ مارک : شیمی لاک از رنگ مارک هاویلوکس استفاده کرد به اندازه نیمی از قیمت رنگ آمیزی منزلشان سرشان کلاه رفته است که توصیه من به کارفرمایان این است که قبل از تماس با یک نقاش برای رنگ آمیزی محل مورد نظر و در صورت نداشتن اطلاعات از شخص معتمد و آگاه کسب اطلاعات کنند و با چشم باز و خیال راحت سفارش بدهند.

البته در مواردی که کارفرمائی برند و مارک خاصی را در نظر دارد چنان چه نقاش معتقد به شعار (همیشه حق با مشتری است باشد) برند مورد نظر کارفرما را تهیه می کند.

مواردی هم تجربه داشته ام که یک خط از تولیدات یک کارخانه که ممکن است برندی معروف و دارایه نشان استاندارد است دارایه معایبی مثله ضعیف بودن خشک کن یا ضعیف بودن پوشش می باشد که یک نقاش با تجربه به جای کلنجار رفتن با خرید معیوب که فقط وقت و انرژی خودش را می گیرد نسبت به تعویض رنگ اقدام می کند.

در چند سال اخیر سازندگان رنگ در جهان سعی کردند که جایگزین مناسبی برای رنگ روغنی پیدا کنند و حتی در بعضی از کشورهای اروپائی تولید و مصرف رنگ های روغنی ممنوع شده است. معایبی که باعث شده در کشورهای جهان اول رنگ روغنی طالب نداشته باشد عبارت است از: بوی بسیار بد و در مواردی غیر قابل تحمل در آپارتمانهایی که همسایه ها ساکن هستند. آلایندگی زیست محیطی به خاطر گازهای فرار حاصل از خشک شدن رنگ و رها شدن مواد حلال فرار(تینر یا نفت یا بنزین) در فضا . قابلیت اشتعال و خطر آتش سوزی در صورت بی احتیاطی. زمان خشک شدن طولانی و… ولی در ایران رنگ روغنی هنوز حرف اول را میزند.

برخی از دلایل استقبال از این نوع رنگ : رنگ روغنی مقاوم ترین پوشش درمقابل شستشو با آب و حلال ها می باشد و هیچ کدام از پوشش ها و رنگ های رقیب این نوع رنگ مقاومت حتی نزدیک به این رنگ را ندارند. نظر به این که اکثر کارفرمایان توقع حداقل 10 سال دوام را از رنگ آمیزی منزل دارند: رنگ روغنی در صورت ترک نخوردن و ضربه نخوردن و سایش ندیدن بهترین جواب برای این توقع می باشد. در مواقعی که مشتری از من راهنمائی برای انتخاب نوع رنگ میکند: راهنمائی اول من به او رنگ روغنی است.

تمام برند های رنگ روغنی سازگاری بالائی با غلطک دارند و به طرز قابل توجهی به کیفیت اجرا افزوده خواهد شد.

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *